Bu maketi yarışma kısmında yapıyordum. Ama etrafýmdaki maketçilerin gece gündüz oturup yarışmalara maket yapmasını/yetiþtirmesini izleyip sinirlenirken benim de aynı hareketi yapmamın doğru olmayacağına karar verdim. O yüzden "Siyah 22" artık burada.
Eylül ayında kokpitiyle oynayıp bıraktığım Bf109'u saymazsak, 18 yıldır ilk defa bir makete başlıyorum. Son maketim bir F-105'ti, bu ise bir Bf109 olacak.
[Harici görsel; otomatik yüklenmez: http://i145.photobucket.com/albums/r233/bavgan/01_1.jpg]
Bugün kutusu yeni açılan 1/32 Hasegawa Bf109G-6'nın birkaç fotoğrafını çektim. Kokpitteki bazı detaylar üzerinde oynamak istediğimden sanırım kkpitin temiz halinin aşağıdaki fotoğraflarını basmak gerekiyor.
[Harici görsel; otomatik yüklenmez: http://i145.photobucket.com/albums/r233/bavgan/03_1.jpg]
[Harici görsel; otomatik yüklenmez: http://i145.photobucket.com/albums/r233/bavgan/02_1.jpg]
İkinci Dünya Savaşı'ndaki Alman Hava Kuvvetleri'ne ilgi duymaya Don Caldwell'in "JG 26, Top Guns of The Luftwaffe" adlı kitabını okuduktan sonra başladım. O zamandan beri Luftwaffe hakkında birçok şey okuduysam da, JG 26'nın benim için hep ayrı bir yeri oldu.
JG 26'da birçok iyi pilot görev yaptı. En iyi bilinen Adolf Galland ve Josef Priller'in öne çıkmaları sanırım JG 26'nın birçok pilotunu arka planda bıraktı. Uzun süre III. Gruppe'nin komutanı olup 70'den fazla uçak düşüren Klaus Mietusch bunlardan biri. Onun sakin kişiliği sanırım birçok Luftwaffe hayranýný etkilemiþtir.
Ben de o hayranlardan biriyim ve yıllar sonraki bu ilk maketim için Klaus Mietusch'un 1944 ortalarında uçtuğu Bf109'lardan biri olan "Siyah 22"yi seçtim.
[Harici görsel; otomatik yüklenmez: http://i145.photobucket.com/albums/r233/bavgan/siyah22_6.jpg]
Yukarıdaki çizim Thierry Dekker tarafından yapılmış bir profil. Dekker'in asıl çiziminde uçağın pervane kapağı üzerinde beyaz spiral vardı. Fakat Don Caldwell'in kitaplarındaki çizimde "Siyah 22" nin burnu siyaha yakın bir koyu yeşil olarak veriliyor. Caldwell'in Alman arşivlerinde JG 26 üzerine yaptığı araştırmalar düşünüldüğünde ben onun renklerini doğru kabul ettim. Ayrıca Fransa'da üstlenmiş Alman uçaklarının burunlarına spiral yapılması emri Haziran 1944'te çýkarýlmýþtý. Ben "Siyah 22"nin Nisan 1944'teki halini yapmak istediğimden, Dekker'in profilinde düzeltme yaptım.
Bunun yanında "Siyah 22"nin elimdeki fotoğraflarına baktığımda gövdenin arkasında duran siyah renkli "I"nın Dekker'in profilinde biraz geride kaldığını gördüm. Bu nedenle bunu birkaç milimetre öne aldım. Son olarak da yine fotoğraflara bakıp Balkenkreuz'u biraz koyulaþtýrdým. Profil iyi oldu. Bakalım maket nasıl olacak.
Bunları yazarken kokpitte düzeltmelere başladım bile. Fotoğraf makinem olmadığından buraya maketin son halini basamıyorum. Þu aşamada kafama takılan tek yer motor içinden geçen topun kokpitteki kapağı. "Siyah 22" nin normal bir Bf109G-6 mý, yoksa burnunda 30mm'lik top taşıyan bir Bf109G-6/U4 mü olduğu bilinmiyor. Bunu tek bilecek kişi olan Don Caldwell'e de mail atıp bir maket için bu soruyu sormanın ayıp olacağını düşünüyorum. Elimdeki kaynaklar U4'lerin çoğunlukla 440000 bloğunda üretilen G-6'larda olduğunu yazýyorlar. Ama savaşın ortalarında birçok normal G-6'ya üretim sonrasında 30mm top takılıp U4'e dönüþtürüldüðünü de biliyorum. Mesela bugün Avustralya'da sergilenen 163824 seri numaralı G-6, sonradan U4'e dönüştürülmüş uçaklardan biridir.
Filosunda birçok U4 varken bir grup komutanının normal bir Bf109G-6 ile uçması aklıma yatmasa da ben kaynaklara bağlı kalarak bu maketi U4 yapmayacağım.
"Siyah 22" ne İkinci Dünya Savaşı'ndaki en renkli Bf109'u, ne de ünlü bir asın uçağı. Fakat Mietusch hakkında birçok yazı okuyan biri olarak bence o savaşın en güzel 109'u. Mietusch'a duyduğum saygı nedeniyle onu gerçeğine en yakın şekilde yapmayı istiyorum ve umarım bunu başarırım. Herkese iyi geceler.
Kokpitte bazı detayları yapmaya başladım. Makette kokpit zemini ile yan duvarlar arasında büyük bir boşluk var. Bu bir kalıp hatası değil. Sadece Hasegawa, maketi tasarlarken oraya önem vermemiş. Elimdeki kitaplardaki fotoğraflara bakınca zemin ile duvarların bitişik olduğu gördüm. Böyle de olmak zorundaydı, çünkü kabaca aynı kokpit tasarımına sahip Bf109G-1, G-3 ve G-5 modelleri basınçlı kokpite sahipti. Yani kokpit, gövdenin diğer taraflarından ve dış ortamdan yalýtýlmýþtý.
Hasegawa kokpit zemininin ölçülerini nispeten doğru yaptığından, yan duvarları aşağı doğru uzatıp, kokpit zeminini de hafif geniþletince iki yüzeyi buluþturdum.
[Harici görsel; otomatik yüklenmez: http://i145.photobucket.com/albums/r233/bavgan/002.jpg]
[Harici görsel; otomatik yüklenmez: http://i145.photobucket.com/albums/r233/bavgan/001.jpg]
Hasegawa yan duvarlara bitişik dikmeleri çok gelişigüzel hazırlamıştı. Önce bunları ve sonradan yerlerine yenilerini yapacağım yatay destekleri traşladım. Ardından 0.8mm'lik plastikten dikmeleri doğru biçimde kesip yerlerine yapıştırdım. Daha sonra da 0.3mm kalınlıktaki plastikten yatay destekleri hazırlayıp yerlerine yapıştırdım. Birbirine paralel uzanan bu yatay destekler kokpitin hemen arkasında başlayıp ilk dikmede bitiyorlar. Ben de öyle yaptım.
Bf109G'nin kokpit sağ duvardaki sigorta kutusuna detay eklemek gerekiyordu. Sonuçta enjeksyon kalıpta hazırlanan bu parçaya Hasegawa iyi detay ekleyememiþti. Gerçekte bu kutuya onlarca kablo giriyor ve hemen üzerinden de motora yakıt taşıyan hortum geçiyor. Hortumun sigorta kutusu üzerinde kalan kısmının bir parçası camdan yapılma. Buradaki amaç pilotun yakıt akýþýný görerek denetleyebilmesi. Aşağıda Hasegawa'nın verdiği parça görülüyor.
[Harici görsel; otomatik yüklenmez: http://i145.photobucket.com/albums/r233/bavgan/04.jpg]
Sigorta kutusuna gelen kabloları ve yakıt hortumunu kesip parçayı temizledim. Daha sonraki günlerde hem kabloları, hem de yakıt borusunu kendim yapacağım.
Bf109G-6'larda sigorta kutusunun altındaki oksijen kontrol sistemi, kokpitin duvarına değil, bir metal plakaya takılı durur. Hasegawa'da bu plaka verilmiyor. Ben 0.2mm'lik plastikten bu plakayı yaptım ve oksijen regülatörünü yerine yapıştırdım. Hasegawa'nın gövdeye bitişik verdiği oksijen vanasını da yeniden yapıp yerine takınca burası bitecek.
Birkaç küçük detaya da başladım. Sol taraftaki gaz kolunun bağlı durduğu kutunun ortasında kolların gidip geldikleri yarığı kesip açtım. Bu kutudan çıkan iki boru motora gidiyor. Bunları bakır kablodan kesip yerlerine takacağım. Zaten biri fotoğraflarda görülüyor. Diğerini de kesip yerine oturtacaðým. Kokpit henüz bitmedi. Birkaç detay daha ekleyeceğim. Kokpiti tamamlayıp gövdeyi kapatýca parti vermeyi düşünüyorum.
Sonra biraz kokpitten kopmak için gövdeyle uğraşmaya başladım. Makette uçağın kuyruğu ve ön tarafı ayrı çıkıyor. Böylece Hasegawa, kısa kuyruklu Bf109G-6 ile uzun kuyruklu G-14 için tüm gövdeyi yapmaktan kurtuluyor ve sadece kuyrukları değiştiriyor. Maketin yapım planında gövdenin ön parçalarını ayrı, kuyruk parçalarını ayrı birleştirdikten sonra bunları yapıştırmam gerektiğini gösteriliyor. Ama okuduğum yorumlarda bu maketin en sorunlu yerinin burası olduğu yazıyordu. Ben de önce sağ tarafın kuyruk ve ön gövde parçalarını yapıştırdıktan sonra aynısını solda yaptım. Bunları birbirine yapıştırınca gövde kapanacak.
Bu arada kuyruk dümenini kesip ayırdım. Siyah 22'nin elimdeki tek fotoğrafında dümen hafifçe sola yatık görülüyor. Makette az da olsa dümeni kırmak için dümenin bağlandığı gövdedeki plastiğin kalınlığını azaltmak gerekiyor. Bu nedenle önce maket bıçağı ve sonra da zımpara ile kuyruktaki et kalınlığını incelttim. Kuyruğun üst tarafında kalan kısmın içini plastikle ve macunla dolduracağım.
[Harici görsel; otomatik yüklenmez: http://i145.photobucket.com/albums/r233/bavgan/003.jpg]
Unuttum. Bf109G'lerde kanopinin kapandığı zeminde iki tarafta ikişer büyük vida vulunuyor. Perçin değil. Önce 0.135mm'lik uçla buralara delikler açtım. Sonra artık plastik eritip uzatak incelen kısmı bu deliklerin alt tarafından geçirdim. Ardından yukarıda kalan fazla kısmı, tepede 0.5-1 mm kalacak şekilde kesip zımpara ile uçlarını yuvarladım. Son olarak da buralara çok az Tamiya Extra Thin yapıştırıcı dokundurup çapakları aldım. Böyece dışa detay vida başlarım oldu.
[Harici görsel; otomatik yüklenmez: http://i145.photobucket.com/albums/r233/bavgan/004.jpg]
Bu maketi yarışma kısmında yapıyordum. Ama etrafýmdaki maketçilerin gece gündüz oturup yarışmalara maket yapmasını/yetiþtirmesini izleyip sinirlenirken benim de aynı hareketi yapmamın doğru olmayacağına karar verdim. O yüzden "Siyah 22" artık burada.
Raaakiplerimiz çok güçlü, önümüzdeki maçlara bakacağız, 1 ayda da yetiþtiremem ben bunu desene açıkça:))))))) (ver gazı tadında)
Şaka maka bu tatta devam ederse çok leziz bir model olacak (objektif yorumdur, bundan yüz bulup bana kedi kakalamaya çalýþmayýnýz Batur bey). Bu arada fotograf desteğini de Özkan beylerden aldığınızı görüyorum, mümkünse o rotada devam edin:)))
ne diyeyim ki, hani cesaretim olsa yapayım diyorum amma bir de detay yapma işlerine girsem senelre sürer herhalde (KÇG olayı için bahane, heh heee)
Ellerine sağlık,
bu arada o vidalar ne için orada acep bir fikir var mý?
Saygılarımla,
Ne işe yaradýklarýný bilmiyorum. Arkadaki pilotun sırtlığına tam denk düşmüyor. Ben kokpiti daha yapýþtýrmadýðýmdan sırtlık yerine oturmadı. Ama oturunca bile vidaya denk düþmeyecek. Öndekinin de ne işe yaradığını bilmiyorum. Altlarında herhangi birşey yok. Belki de iskeletin bir parçasını tutuyorlardýr.
[Harici görsel; otomatik yüklenmez: http://i145.photobucket.com/albums/r233/bavgan/vida.jpg]
Kokpitin duvarlarını RLM 66'ya boyadım. Sağ duvar iyi oldu ama sol duvardakini beğenmediğimden boyayı söktüm. Yeniden boyayacağım.
Sağ duvardaki sigorta kutusuna gelen kabloları yaptım. Gerçekte gümüş ve sarı renklerdeki bu kabloların üzerindeki örme dokuyu yurtdışından aldığım iplikler sayesinde verebildim.
[Harici görsel; otomatik yüklenmez: http://i145.photobucket.com/albums/r233/bavgan/005_1.jpg]
[Harici görsel; otomatik yüklenmez: http://i145.photobucket.com/albums/r233/bavgan/005_3.jpg]
Bf109 kokpitlerinde pilotun sırtını yasladýðý zeminde üçgen şeklinde bir çıkıntı var. Sanırım bu fabrikada değil, filolarda eklenen bir parça. Bazı 109larda bu üçgenin ucu kesik oluyor. Uçaklar filolara teslim edildiğinde (veya hatta fabrikada) koltuğun sırt kısmı bir metal plaka ile kaplanıyor. Plaka, sýrtlýðýn iki tarafından inen iskeletle daha yumuşak bir geçiş yaparken, üst tarafta da ileri doğru çıkıntı yapan o ters üçgeni oluşturuyor. Bu üçgenin altında birşey var mý bilmiyorum.
Bu üçgen tahminimce emniyet kemerlerinin bağlandığı vidaları kapatmak için yapılıyordu. Bu vidalarýn uçları bir it dalaşı sırasında sürekli hareket eden pilotun sırtına kolayca batabilir. HS'de filan sorsak nedenini bir bilen çıkar.
[Harici görsel; otomatik yüklenmez: http://i145.photobucket.com/albums/r233/bavgan/006_1.jpg]
Ben önce sırtlık ile kendisine dike geçen iskeletin arasına plastik parça ekledim ve açıyı yumuşattım. Daha sonra 0.4 mm'lik plastikten uygun bir üçgen kesip yerine yapıştırdım. Araları macunla doldurduktan sonra tüm sýrtlýðý kalın aluminyum folyo ile kapladım. Boyamadan önce bir defa daha aluminyum folyo ile kaplayým hatları yumuþataðým.
Daha sonra motorun içinden geçen 20 mm'lik topun kokpitteki kapağını yapmaya başladım. Hasegawa bu parçayı çok köşeli veriyor. İşin ilginç yanı bu kapak uçağın savaş zamanı basılan kullanma kılavuzlarında Hasegawa'dakine benzer gösteriliyor.
[Harici görsel; otomatik yüklenmez: http://i145.photobucket.com/albums/r233/bavgan/008_1.jpg]
Fakat savaş zamanı çekilmiş Bf109 kokpit fotoğraflarında bu kapak hafif sağa yanaşık, asimetrik ve daha yumuşak hatlara sahip gözüküyor. Ben de parçayı yerine yapıştırdıktan sonra biraz plastik ekledim ve zımpara ile hem sağa yanaşık olarak asimetriyi, hem de yumuşak kenarları yaptım.
[Harici görsel; otomatik yüklenmez: http://i145.photobucket.com/albums/r233/bavgan/007_1.jpg]
Ayrıca parçanın üzerinde olması gereken iki tane kaynak çizgisini de maske ve Mr.Surfacer ile yaptım.
Kokpit zemininin daha çok işi var. Ama ancak yılbaşından sonra bunlara devam edebileceğim. baturavgan2006-12-25 11:02:24