Bizim temizlikçi bir Seher Ablamız vardı Allah selamet versin; kocası emekli olunca memleketine kesin dönüş yaptı.
Hasta derecesinde titizdi. Maketlerimi çamaşır sulu suyla silerdi "temiz olsun" diye... Eh gerisini siz düşünün artık...
Ben en hassas biodegradable computer spreyini %75 su ve %25 sprey olmak üzere karıştırıp pompa ile püskürtüp sonra suyla durulayıp en sonunda saç kurutma makinesinin en düşük devriyle ve kağıt havluyla tamponlama usulü kullanarak uzaktan kurularken ablamız çamaşır suyunu yaslardı...
1:48 F-5' ime üzüldüğüm kadar hiçbirine üzülmemiştim...
Şimdi hatırlıyorum da Seher Ablamız elinde bezle o maketleri silerdi de antenini; hatta anten kablosunu bile kırmaz/kopartmazdı!!
Komşu/akraba/ vs ile hiç sorunum yok, herkes zaten deli diye baktığı ve ne kadar çok uğraştığımı gördüğü için ellerine alıp makete bakmaya korkuyorlar.
Fakat, bende bir temizlikçiler gelip geçti, keşke çamaşır suyuyla silselerdi diyorum. İdris ve Aygün maceralarımı bilirler, sırf bana kıl olduğu için kilitli dolabın asma kilit taktığım kulplarını kırıp, dolabı açıp, içerdeki her şeyi kıran ve "Tertemiz oldu" diye not bırakan temizlikçi mi istersiniz, ben tatildeyken bir kaç kere tozlarını almaya kalkıp "Ay onlar kalitesiz "her" toz alışımda kırıldı ben de attım" diyeni mi, "Ohooo bunun çok oyuncağı var" diye maketlerimi -sözde çaktırmadan- paketleyip kendi çocuklarına oyuncak olarak götüreni mi (hele ona çok kızdım çünkü çocuklarına 2 koli eski oyuncağımı vermiştim, kadın azim yapmış iyilerini-maketler- saklıyorum diye alıp götürmüş).
Yüzde 90 bitmeye yakın bir modeli masa üstünde bırakıp akşam eve döndüğümde bir şekilde yere düşürülmüş ve kırılmış olarak buluyorum. Tabii fail bulunamıyor. Sonuç hevesin gitmesi ve o modelin yarım kitlerin arasına konulması. ardeth38952,4956597222
komşu temizlikçi vs. den pek sorunum yk.Emre abi gibi bana da deli gözüyle baktkları için.Artık ses çıkarmıyolar.Çok güzel olmuş diyip geçiyorlar.Benim en sinir olduğum şey şu.Genelde eve abimin arkadaşları geliyor.Tabi hepsi piot olduğu için uçak manyağı oluyorlar doğal olarak.Fakat hiç biri ne hikmetse maket yapamıyor.Çok uğraştım bu konuda başlamaları için ama nafile.Benim yaptıklarım daha değerli geliyor onlara.Geçen abimin arkadaşı geldi.1/48 revell renoracer T-6 texan vardı.Kıpkırmızı.melih dedi bunu bana vercekmişsin gibi bir his var içimde dedi.Yok falan desemde kıramadım abiyi yine verdim modeli.Ki benim bu şekilde verdiğim o kadar çok modelim var ki anlatamam.
bende ilk şıkka verdim oyumu. Ama bu şıkkı biraz daha açabiliriz bence. Misal bir uçak yapmışşınızdır, arkdaşınız gelir bakmak ister eline alır ve iniş takımının kapaklarını gorunce "aaa katlanıyor mu bunlar?" sorusuyla tekerlekleri yuvarına katlaması arasında geçen saniyenin onda birine tekabul eden zman diliminde siz hayır desenizde bir işe yaramaz :) bir diğeri yine benzer bir sekilde maketinizi elinize alan arkdasınızın tekerlekeri donuyor mu? sorusuyla beraber maketinizi masaya surtmesiyle cereyan eder ki bu durumda da tekerler kapaklar ve ucaga baglı her turlu muhimmatı masada bırakır:) Bu bahsettklerim ortaokul yıllarında olan olaylar ve artık bunu yapacak arkdaslarım yok neyse ki:)
Kızımın ilk öğrendiği sözcükler "baba uçaa... baba kıssar..." oldu... Bi gün gelen haşarı bi çocuk, dolaba saldırınca, bizim hatum, en sevdiği eşyalardan olan müzik kutusunu feda etmişti. Taşınırken de, sıkı koruma altındaydılar. Tek tek paketleyip, koliler içinde taşınmadan önce kardeşime emanet etmiştim. 30 küsür 1/72'den sadece bir anten kırılmıştı.
benim derdim eşim ne zaman kızdırsam bişiler fırlatıyo bi dee ev 11nci katta atarım dioo en son bi figürle uğraşıyodum kızdırdım havlu fırlattı işte o an figürün sol kol kayıp kendiside üzülüyooo sonraa ama bilmez ki hatun kişi o kolu kullanmayacaktım yedek vardı veee ben duygu sömürüsü ileee raat raat takılırım budur olay ama kendim kırınca nası bir ceza vermeliyim diye düşünürüm kendimeee
sezer benim derdim eşim ne zaman kızdırsam bişiler fırlatıyo bi dee ev 11nci katta atarım dioo en son bi figürle uğraşıyodum kızdırdım havlu fırlattı işte o an figürün sol kol kayıp kendiside üzülüyooo sonraa ama bilmez ki hatun kişi o kolu kullanmayacaktım yedek vardı veee ben duygu sömürüsü ileee raat raat takılırım budur olay ama kendim kırınca nası bir ceza vermeliyim diye düşünürüm kendimeee
Bu bana birşey hatırlattı. Revell'in WW1 Fokker'ını (DR IV galiba) yapmaya tırmalanıyorum. Olmaz da olmaz... yanları çatacağım uyuşmaz. Kanatları çatarım, gergiler plastik; eğrilir büğrülür. Misinadan gergi yaparım, kanatlar bel verir.
Sonunda öfkeden gözüm döndü ve Fokker bizim 6. kattaki balkondan bahçeye doğru virile girdi. İşin tuhafı aşağıya az kala öyle güzel toparlanıp süzüldü ki neredeyse "melekler koruyor" diyecektim. Birkaç gün sonra kapıcının oğlunun elinde görünce (hem de oldukça sağlam) şaşırıp kalmıştım...