TIGER-I E İLE İLGİLİ TEKNİK VERİLER VE GENEL BİLGİLER

TIGER-I E İLE
İLGİLİ TEKNİK VERİLER VE GENEL BİLGİLER
Burak Çınar

Dizayn: Sd Kfz 181, VK4501(H)
İsim: PzKpfw VI Ausf E
Tip: Ağır Tank
Üretimci: Henschel, Wegmann
Şase Numaralar: 250001-251357
Motor: Maybach HL210P45
Mürettebat: 5
Ağırlık: 57 tons
Hız: 38 km/h
Menzil: 140 km
Silah Donanımı: 1 x 88mm KwK36 L/56, 2 x 7,92mm MG34
Uzunluk: 8,45m
Genişlik: 3,70m
Yükseklik: 2,93m
Zırh: Ön 100mm, yanlar ve arka 80mm, üst ve alt 25mm

İlk Tiger-I 26 Mayıs 1941'de sipariş edildi.
Henschel ve Porsche tarafından iki ayrı prototip 19 Nisan 1942'ye kadar
hazırlandı ve ertesi gün Hitler'in nezdinde denemeleri yapıldı. Henschelin
prototipi kabul edilerek, seri üretimine 1942 Temmuz'unda başlandı. 12 Mayıs
1943'e kadar 285 adet üretildi. 1944 Ağustos'una kadar toplam 1.354 Tiger-I
E üretildi. Üretimin 84'ü 1942'de, 647'si 1943'te ve 623'ü de 1944'te gerçekleşti.
1944 Nisan'ında 105 Tiger üretilerek aylık azami üretim kapasitesine ulaşıldı.
84 Tiger-I Pz Bef Wg (Panzer Befehls Wagen, Komuta Tankı) olarak donatıldı.
Tiger'larda 92 olan mühimmat adedi, komuta Tiger'larına konulan ek radyolardan
dolayı 66'ya, 7,92mm'lik mermiler ise 4.800'den 4.050'ye düşürülmüştür.

Tiger-I'ler 25-110mm arasında değişen kalın zırhlarının yanında 88mm'lik
KwK36 L/56 topları ile donatılığından savaşta ölümcül bir üstünlüğe sahip
oldular. Bu topla birlikte kullanılan Pzgr39 ve Pzgr40 mühimmatlarına göre
Tiger-I'in atış istatistikleri 30°'lik homojen bir zırh tabakasına karşı
şöyledir (mm olarak):
Mühimmat Ağırlık Namlu Hızı 100m 500m 1000m 1500m 2000m
Pzgr39 10,2kg 773m/s 120 110 100 91 84
Pzgr40 7,3kg 930m/s 171 156 138 123 110
İlk Tiger-I'lerde kulenin arka çaprazlarında iki adet makineli-tabanca yuvası
(machine-pistol port, bunlar yakın savunma amacıyla MP-40 Schemmeiser'ler
için konulmuştu) bulunurken, 1942 Aralık'ında sağ arka çaprazdaki yuva acil
çıkış kapağı (escape hatch) ile değiştirildi. 1943 Mayıs'ında kupolası (cupola),
periskopu ile birlikte yenisiyle değiştirildi. 1943 yılından itibaren 21
litrelik ve 650hp'lik motoru, 23 litreye ve 700hp'ye çıkarıldı. 1944 Ocak'ında
ise, eski tabak şeklindeki kurşun jantlı palet tekerlekleri, çelik jantlı
esnek olanlar ile değiştirildi. İlk 495 Tiger'a 4 metrelik yumuşak dipli
nehirden geçebilmesi için şnorkel takılabiliyordu. Bunun yerine Tiger'lara
bu tip geçişler için 1,3 metreye kadar müsade eden ekipmanlar yerleştirilmeye
başlandı. Ayrıca, 1943 Sonbaharı'nda dışarıdan atılan "S" mayınları
mürettebatın güvenliği açısından yerini içeriden kullanılan aynı işleve
sahip anti-personel mermileri ve duman-bombalarına (smoke-granades) bıraktı.
Aynı dönemde bunların dışında da bir takım teknik değişiklikler yapıldı.
Tiger-I'ler Ağır Tank Taburu olan elit panzer birliklerinin doğmasını sağladı.
1942'den başlayarak sPzAbt (schwere Panzer Abteilung / Ağır Zırhlı Taburu)
501, 502, 503, 504, 505, 506, 507, 508, 509, 510 ve 511 üniteleri kuruldu.
Bu birlikler 1944'ün ikinci yarısında daha güçlü olan Tiger-IIB'ler ile
değiştirilmeye başlandı. Ağır Tank Taburları haricinde 1., 2. ve 3. SS Tümen'lerinin
Ağır Tank Bölükleri ve Grossdeutchland Tümeni ile Panzer Lehr Tümeni'nde
de bazı bölükler Ağır Tank Bölükleri olarak Tiger-I'ler ile donatıldı. Grossdeutchland
Tümeni ilk Tiger-I'lere 24 Şubat ile 4 Mart 1943 arası kavuştu. Yedek olarak
gönderilen Tiger Bölüğü Manstein'ın Kharkov'a yaptığı karşı-hücumda kullanıldı.
Ayrıca, Waffen-SS bünyesinde de bağımsız olarak Tiger-I'ler ile donatılan
sSSPzAbt-101, sSSPzAbt-102, sSSPzAbt-103 kuruldu.
Tiger'lar güçlü olmanın yanında hantaldı ve düşük hızından dolayı Blitzkrieg
stratejisinin hızına uyum göstermekten uzaktı. Ancak, savaşın son yarısında
görev yaptığı için savunma ağırlıklı savaşlarda oldukça faydalı oluyordu.
Fransa ve Polonya gibi dar ve ovalık kesimlere uygundu. Menzili kısa olduğundan
geniş Rus steplerinde başarılı olması mükemmel bir lojistik desteğe dayanmaktaydı.
İtalya'daki dağlık bölgelere ise hiç uygun değildi ve arazi şartları muharebe
yeteneklerini oldukça kısıtlıyordu.
Tiger-I'ler ile başa çıkabilmek için Sovyetler 1943'te ZSU-152 Tank-avcılarını
geliştirdiler. Bu tanklar Tiger'lar ve Elefant'lar ile başa çıkabilecek
bir topa sahip olduğu için "animal-killer, hayvan katili" ünvanını
almıştı. Batılı Müttefikler'de ise Sherman Firefly modeli Tiger'ların zırhını
delebilecek güçte bir topla donatılmıştı. Bununla birlikte her ikisi de
Tiger'ların ateşine karşı oldukça duyarlıydılar. Ancak, yarma amaçlı kullanılması
amacıyla Tiger-I'lerin topuna karşı koyabilecek bir zırha sahip olan ilk
müttefik tankı 1944 başlarında JS-1 olarak ortaya çıktı. Bu tankların ilk
denemesi 1944 Nisan'ında Romanya girişindeki Turgu Fromos'ta yapıldı ve
Tiger'lar JS-1'lerin zırhlarını 3000m'den delemediler. Mesafe yarıya inene
kadar Tiger'ların güçlü topları etkili olamadı. Yine de Sovyetler'in 500'ü
aşkın tankla yaptığı saldırı, Grossdeutschland Panzergrenadiere Tümeni'nin
160 adet Tiger, Panther ve Pz-IV !leri tarafından püskürtülerek 350 kadar
kayıp verdirildi. Almanlar'ın kaybı ise ancak 10 kadardı. Muharebede öne
çıkan faktör ise Pz-IV ve Panther'lerin manevra kabiliyetlerinin yüksek
oluşuydu. Öyle ki, Pz-IV'ler bile arkalarına dolaşarak 1.000 metreden Sovyet
tanklarının bir bölümünü imgha etmişlerdi. Bu olay, Tiger'ların üstünlüğünün
azaldığının bir göstergesiydi ve Tiger-II'nin (King Tiger) birliklere ulaştırılmasına
çok az kalmıştı. Yine de Tiger-I'ler savaşın sonuna kadar hizmet verdiler
ve özellikle 1944 Mayıs'ında açılan Batı Cephesi'nde tank savaşlarındaki
üstünlüklerini daha uzun süreli korudular.

KAYNAKLAR:
Chamberlain, Peter, Encyclopedia of German Tanks of World War Two. (London:
Arms & Armor Press, 1993)
Culver, Bruce, Panzer Colors Vol. 3 (Carrolton: Squadron/Signal Publications,
1984)
Culver, Bruce, Tigers In Action (Carrolton: Squadron/Signal Publications,
1989)
Liddel-Hart, B.H., Hitler'in Generalleri Konuşuyor Cilt I (İstanbul: Kastaş,
1996)
Scheibert, Horst, Panzergranadier Division Grossdeutschland (Carrolton:
Squadron/Signal Publications, 1987)

---

 

TIGER-I'LERİN İLK ZAFERİ

Tiger-IE Almanlar'ın İkinci Dünya Savaşı
sürerken seri üretime geçerek kullandığı ilk ağır tank oldu. 57 tonluk bu
canavarlar hem ağır zırhlarıyla, hem de donatıldıkları 88mm'lik KwK36 L/56
tipi toplarla diğer tanklara karşı acımasız bir üstünlük sağladılar. 1942
Temmuzu'ndan, 1944 Ağustosu'na kadar 1.354 adet Tiger-I üretildi.
Tiger-I'ler ilk olarak 29 Ağustos 1942'de, Mga'daki Binbaşı Richard Marker'ın
komutasında bulunan 502. Ağır Panzer Taburu'nun 1. bölüğüne (1/sPzAbt 502)
teslim edildi. Dört Tiger ve bir Pz-IIIN tankından oluşan bu birlik savaş
alanında test edilecekti. Bir kaç saat içinde birlik vakit kaybetmeden düşman
hatlarına doğru yol almaya başladı.
Ertesi gün hem OKH hem de OKW'deki brifinglerde dört Tiger'ın nasıl kaybedildikleri
konuşuluyordu. Tiger'lar ormanın içindeki dar yollardan zoraki giderlerken
Sovyet tanksavar ateşine maruz kalmışlardı. En hassas oldukları paletlerinden
vurularak durmak zorunda kalan Tiger'lar açık ve sabit hedef olmuşlardı.
Bu durum bir tank için en büyük tehlike olmakla birlikte sürekli isabet
almalarına rağmen, tanksavarlar Tiger'ların kalın zırhlarını delmeyi başaramamışlardı.
Kullanılan tanksavar silahları arasında büyük ihtimalle 122mm'lik olanları
da mevcuttu. Bütün olumsuzluklara rağmen, Tiger'ların mürettebatı gece olunca
üç tankı kurtararak geri götürmüşler, bir diğerini ise Sovyet askerlerinin
eline geçmemesi için satchel-charge'lar ile imha etmek zorunda kalmışlardı.
Alman mühendisler bu başarısızlığa rağmen Tiger'ların gelişimine devam ettiler.
Çünkü sonuç her ne kadar başarısız gözükse de, Tiger'lar mükemmel bir silah
olacağının sinyallerini vermişti. Çok değil, beş ay kadar sonra aynı bölük
Tiger'lar ile destan yazmaya başlayacaklardı.
12 Ocak 1943'te Sovyet Birlikleri, Almanlar'ın Leningrad kuşatmasına son
vermek amacıyla Iskra Operasyonu'nu başlattı. Ertesi gün 1/sPzAbt 502 dört
Tiger ve sekiz Pz-IIIM ile, bir bölümü 24 T-34 ve T-60'ın oluşturduğu Sovyet
61. Bağımsız Tank Tugayı tarafından dümdüz edilerek çok zor durumda kalan
96. Piyade Tümeni'nin yardımına koştu. -28 derecede, Teğmen Bodo von Gerdstell'in
komutasındaki dört Tiger çabukça Rus tanklarının yarısını yok ederek kalanını
da hatlarına dönene kadar kovaladılar.
17 Ocak'ta muharebeler daha da hiddetlendi. Birlik bugün içinde vurulan
bir Tiger kaybetti. Bir tanksavar silahı Tiger'ı arkasından, zırhının daha
zayıf olduğu motor bölümünden vurmuştu. Sovyetler'in dahi komutanı Mareşal
Georgi Zhukov olayı duyar duymaz Volkhov Cephesi Komutanlığına gelerek General
Meretskov'dan vurulan Tiger'ın ne pahasına olursa olsun o gece ele geçirilmesini
emretti. Sovyet mareşalinin isteği yerine getirildi. Bu sayede Sovyetler
Tiger'lara karşı etkili olan SU-152 tank avcısını üreteceklerdi.
5 Şubat'ta birlik üç yeni Tiger'ın katılımıyla altı Tiger tankına sahip
olmuştu. 11 Şubat'ta yapılan muharebelerde bölük Leningrad Sektörü'ndeki
46 Sovyet tankının 32'sini yok etmeyi başardı. 19-21 Mart tarihleri arasında
ide bölük 40 adet T-34'ü saf dışı etti. İlkbahar yağmurlarının getirdiği
çamur bastırdığında bölüğün yok ettiği tankların (T-26, T-34, T-60 ve KV'ler)
sayısı 163'e ulaştı. Bu sayı çarpışmaya katılan Sovyet zırhlı araçlarının
toplamının yaklaşık ¼'üne tekabül etmektedir. Bu kayba rağmen Sovyet birlikleri
Iskra Operasyonu'ndaki hedeflerine ulaşamamışlardı.
Leningrad Sektörüne ilk yollanan dört Tiger 1938-1943 planına göre koyu
gri boyanmışlardı. Taretlerinin arkasındaki istif kutusunun üzerinde sPzAbt
502'nin amblemi olan beyaz mamut çizimi vardı. Taretlerde üç dijit rakam
bulunuyordu. 1942-43 kışında tanklara beyaz kamuflaj uygulandı. Bir çok
Tiger'ın taret numaraları boyayla kapanırken bazılarına kırmızı renkli tek
dijit rakam uygulandı. Bu tek numara muhtemelen bölük numarasıydı. Tanklarda
daha sonra kırmızı renkli üç dijit rakam görülmeye başlandı. Bu değişimde
beyaz mamut uygulamsına son verildi.

KAYNAKLAR:
Perrett, Bryan, Knights of the Black Cross (Hertfordshire: Woodsworth, 1997),
pp.156-7
German Military Dictionary (Mt. Ida: Lancer Militaria, 1944)
Culver, Bruce, Panzer Colors III (Carrolton: Squadron-Signal,1984), pp.49
Chamberlein, Peter, Encyclopedia of German Tanks of World War Two (London:
Arms and Armour Press, 1993), pp.136

---

 

TIGER-I E'LER KUZEY AFRİKA'DA

Almanlar'ın İkinci Dünya Savaşı'nda ürettikleri
en başarılı tanklardan biri olan Tiger-I'ler, Doğu Cephesi'nin Leningrad
sektöründen sonra Kuzey Afrika'daki uzun çekiliş sonrası zırhlı gücünü dengelemek
amacıyla yeni işgal edilen ve stratejik öneme sahip olan Tunus'a gönderildi.
Tunus'a gönderilen Yüzbaşı Nikolai Baron Von Nolde komutasındaki 501. Ağır
Tank Taburu'nun 1. Bölüğü'nün (1/sPzAbt 501) ilk üç Tiger'ı 1-3 Aralık 1942'de
geçici Panzer grubunun dahilinde Tunus sahillerine çıkarak müttefiklerin
Tunus'u ele geçirmesini engellemeye çalışan çekilmekte olan Rommel'in Afrika
Panzer Ordusu'nun arkasını korudular. Çıktıkları sahil Kasım'da Alman paraşütçülerinin
müttefiklerden önce davranarak ele geçirdikleri Tunus ve Bizerte şehirleri
arasındaydı. Tiger'lar, Tebourba dolaylarında İngilizler 6. Zırhlı Tümeni'nin
Crusader ve Valentine'lerine ve Amerikan 1. Zırhlı Tümeni'nin M-3 Stuart'larına
karşı çapışmaya girişerek dağlarda müttefik ilerleyişini durdurabilecek
bir hattın oluşması için zaman kazanmaya çalıştılar. Bu çarpışmalar sırasında
bölüğünü bir üstü açık Kübelwagen'den idare eden Yüzbaşı Nolde aldığı şarapnel
yaraları sonucu öldü. Almanlar müttefiklerden gelen ilk tehlikeyi savuşturmuşlardı.
Şubat sonlarına doğru, İngiliz V. Kolordusu'nun saldırılarına karşı tutunmak
amacıyla Von Arnim, 5. Panzer Ordusu ile Kuzey Tunus'ta bir dizi saldırı
düzenledi. Bunlardan, 26 Şubat 1943'te Beja'daki önemli yol kavşağını ele
geçirmek için düzenlenen Ochsenkopf (Öküzbaşı) Harekâtı'na katılan 1/sPzAbt
501'in 14 Tiger'ı, Albay Rudolph Lang'ın komutasında oluşturan zırhlı grupta
yer aldı. Gruptaki diğer birim olan 7. Panzer Alayı'nın 12 yeni tip Pz-IV'ü,
8 eski tip Pz-IV'ü ve 40 Pz-III'ü mevcuttu. Sabahleyin Sidi Nsir'deki İngiliz
ileri karakoluna saldıran grup, burada mevzilenmiş olan Hampshire Alayı'nın
5. Taburu ve Kraliyet Topçusu'nun 155. Bataryası ile gün boyunca süren zorlu
bir mücadeleye girişti. 40 kadar tankı savaş dışı kalan Lang bunlardan bazılarının
gece tamir edilerek tekrar muharebeye sokulması ile ertesi gün saldırısını
tekrarladı. Ama yaşanan gecikmeyi iyi değerlendiren İngilizler mayın döşeyerek,
Churchill'leri kuma gömerek, anti-tank topları yerleştirerek alçak irtifa
avcı-bombardıman saldırıları ve iyi konsantre olan topçu desteği sayesinde
Beja çevresini âdeta bir tank-katili alan haline getirdiler. Tekrar saldırısında
İngiliz orta topçusu'nun öncelikli hedefi haline gelen 1/sPzAbt 501'in 7
Tiger'ını kaybetmesi tabur tarihine "Tiger Mezarlığı" olarak geçti.
Elinde bir avuç tankı kalan Lang geri çekilmek zorunda kaldı.
Bu acı deneyimi yaşayan 1/sPzAbt 501'in de hâlâ içinde bulunduğu Lang'ın
muharebe grubu, Mart'ın sonlarına doğru, Patton'un 1. Zırhlı Tümeni ve 1.
Piyade Tümeni'nin araştırma hedefleri olan Maknassy ve El Guettar'a önce
davranarak gelen 10. Zırhlı Tümeni'ne yardıma gittikler. 24 Mart'ta 46 adet
Amerikan tankı 1/sPzAbt 501'in bir düzine Tiger'ının kurbanı oldu.
1/sPzAbt 501 daha sonra Albay Irckens'in komuta ettiği ve 5, 7 ve 8. Panzer
Alayları'nın unsurları ile bazı İtalyan tanklarının da dahil olduğu muharebe
grubuna katılardı. Grup, 28 Nisan'da başlayan Tunus'taki son büyük Alman
saldırısında yer alarak İngiliz 24. Hassa Tugayı ile girdiği şiddetli bir
çarpışma ile anahtar nokta olan Djebel Bou Aoukaz'ı tekrar ele geçirdi.
Fakat tepeyi gelmekte olan iki İngiliz zırhlı tümenine karşı savunmaları
imkansızdı. 12 Mayıs'ta Von Arnim'in birlikleri teslim olmasıyla Afrika'daki
Tiger efsanesi de sona erdi.
Afrika'ya gönderilen ikinci Tiger birimi ise 504'üncü Ağır Tank Taburu'nun
Birinci Bölüğü (1/sPzAbt 504) olmuştur. Bu taburun ikinci bölüğü ise Sicilya'ya
yollanmıştır. Dört müfrezeden oluşan bölüğün her müfrezesinde iki Tiger-IE
ve iki adet 75mm L/24 topu ile donatılmış Pz-IIIN destek tankı bulunmaktaydı.
Bu taburun tanklarını da ya ele geçirilmiş ya da yok edilmiştir.
Afrika'ya giden 1/sPzAbt 501'in Tiger'ları ilk başta Çöl Kahverengisi (RAL
8020) olarak boyanmıştır. Daha sonra yarıklı kamuflaj modeli uygulamasında
ikinci renk olarak Koyu Gri'ye (RAL 7027) izin verildiyse de 1/sPzAbt 501'in
Tiger'larının bu şekilde boyandığına dair bir kanıta rastlanmamıştır. Ama
baharda ılımlı ve yağışlı iklime ve Tunus'taki otlu tepelere uygunluğundan
dolayı bir çok Tiger'ın üstü Açık Zeytin Yeşili (RAL 7008) ile kaplanmıştır.
Öte yandan Tunus'taki Tiger'ların 1943'te standart astar rengi olan Koyu
Sarı'ya boyanıp boyanmadığı bilinmemektedir.
Birliğin amblemi olarak "avına sinsice yaklaşan kaplan" (stalking
tiger) seçildiğinden bu işaret siyah ve koyu sarı olarak ve küçük ebatta
tankların üzerine çizilmiştir. Yanlarındaki numaralar ise standart tipte,
yani beyaz çeçeve içinde büyük kırmızı dijit rakamlarla yazılmışlardır.
Ayrıca bazılarında kırmızı paralelkenar içinde "S" (schwere-ağır
tank birliği olduğunu belirtmek için) harfi sembolize edilmiştir.
Ayrıca Tunus'taki 1/sPzAbt 501'in Tiger'larında iki farklılık mevcuttur.
Bunlardan ilki çamurluklarının kabaca 5 derece kadar daha palete doğru eğilmiş
olmalarıdır. İkinci olarak, önündeki farlar kablo uzatılarak standart bir
Tiger'daki göre ön zırhın üzerinde değil ön zırhın iki köşesine asılı vaziyette
değiştirilerek arazi şartlarına uyarlanmıştır. Bazı resimlerde 1/sPzAbt
504'ün Tiger'larında ise ön farlar görünmemektedir. Öte yandan bu bölükteki
Tiger'larda ön farlar normal, fabrika çıkışındaki gibidir.
1/sPzAbt 504'ün Tiger'ların da Çöl Kahverengisi'ne boyanmıştır. Ancak çarpışan
müttefiklere göre üzerlerine baştan Zeytin Yeşili atılmıştır. Bu bölüğün
tanklarında taret numaraları bulunmamakla birlikte tankın yan kesiminin
ön kısmında paralel kenar içinde ön bölüme yakın kırmızı bir çizgi ve işaretin
sağ tarafında da "1" rakamı bulunmaktadır. Bu işaret tankın her
iki yanında da mevcuttur. Taburun işareti ise paralelkenar içinde akrep
kuyruğuna benzer bir şekilde çizilmiş tank paleti ve mızraktır.
Bu arada 1/sPzAbt 504'teki gibi 1/sPzAbt 501'in bünyesinde destek tankı
olarak Pz-IIIN'ler görev yapmıştır. Bu tanklar da birliğin Tiger'ları gibi
boyanarak aynı ambleme ve numaralandırma tipine dahil edilmişlerdir. 1942
Eylül'ünden, 1943 Mayıs'ına kadar ağır tank bölüklerindeki 9 Tiger'a yakın
destek amacıyla 10 Pz-IIIN verilmiştir.

KAYNAKLAR
Chamberlain, Peter, Encyclopedia of German Tanks of World War Two. (London:
Arms & Armor Press, 1993)
Culver, Bruce, Panzer Colors Vol. 3 (Carrolton: Squadron/Signal Publications,
1984)
Culver, Bruce, Tiger In Action (Carrolton: Squadron/Signal Publications,
1989)
Perrett, Bryan, Knights of the Black Cross (Hertfordshire: Woodsworth, 1997)

---

 

TIGER-I'LER SİCİLYA'DA

Birinci bölüğü 1943 Mayısı'nda Tunus'ta yok
edilen 504. Ağır Tank Taburu'nun 2. Bölüğü (2/sPzAbt 504), aynı yılın Temmuz
ve Ağustos aylarında 17 adet Tiger-I ile Sicilya'daki muharebelere katılmıştı.
10 Temmuz'da başlayan çıkartmanın hemen ardından bölgeye intikal eden Tiger'lar,
burada bir yandan düşmanla boğuşurken, bir diğer yandan da doğa ile Almanlar'ın
adayı terk ettikleri 17 Ağustos'a kadar mücadele vereceklerdi.
Standart bir Tiger Taburu, 45 Tiger-I E ile donatılmakta olup, üç Tiger'lı
bir karargah müfrezesi ve her birinde 14 Tiger bulunan üç tank bölüğünden
oluşmaktaydı. Her bölükte ise iki Tiger'lı bir karargah bölümü ve her birinde
dört Tiger bulunan üç müfreze bulunuyordu. Yalnız, Tiger'ların bu erken
zamanında kurulan ilk taburlarında üçüncü bölükler henüz mevcut olmadığından
sPzAbt 504, iki bölüklüydü. Taburun standart donanımına sahip ikinci bölüğü
Sicilya seferi sırasında Hermann Göring Panzer Tümeni'nin emrinde görev
yapmıştır.
Üstün sınıfın ilk tankları olan Tiger'lar, 88mm'lik güçlü topları ve ağır
zırhlarının bileşimiyle muharebelerde ölümcül rol oynarken, diğer yandan
da hantallıkları ile dikkat çekiyorlardı. Her ne kadar Rusya'nın geniş steplerinde
rahatça görevlerini yapsalar da, bu hantallıkları Sicilya'nın dağlık coğrafyasında
oldukça sorun olmaya başlamoıştı. Ayrıca yüksek oldukları için düşman topçusunun
dikkatini de rahatlıkla çekiyorlardı. Adada hakim olan bitki örtüsünün yoğun
bir şekilde zeytinlik olması yüzünden müttefik piyadeleri ile aniden burun
buruna gelebiliyorlardı. Tiger'lar her ne kadar güçlü olsalar da, yakın
çarpışmalara oldukça duyarlıydılar.
Bütün bu olumsuzluklara rağmen Almanlar Tiger'ları Sicilya'da anti-tank
silahı olarak başarıyla kullandılar. Ağır zırhları müttefik topçusuna karşı
azami koruma sağlamaktaydı. Diğer birlikler çekilirken artçı olarak düşmanı
oyalayarak zaman kazanmada önemli rol oynadılar. Hatta morali bozulan piyadeye
psikolojik destek oldular. Ve özellikle radyo haberleşmeleri ile direnişin
parçalanmasını önlediler.
Aslında bir Tiger bölüğünün Sicilya'da bulunması oldukça riskli ve gereksizdi.
Çünkü kaybedilmeleri pahalıya mal oluyordu. Öyle ki, Alman Zırhlı Birlikler
Müfettişi General Heinz Guderian, Tiger'ların değerini anlatarak geri getirilmelerini
isterken Hava Mareşali Hermann Göring ile bu yüzden tartışmıştı. Guderian,
Tiger'ların sırf politik amaçlarla bölünerek Afrika ve Sicilya gibi ümitsiz
cephelerde ateşe atılmalarına anlam veremiyordu. Yine de, Hermann Göring
Panzer Tümeni'nin Pz-III ve Pz-IV tanklarının çoğu yok edildiği halde, 2/sPzAbt
504'ün Tiger'larından bir çoğu İtalya'ya dönmeyi başarabildi.
Sicilya'da çarpışan Tiger'ların baştan Koyu Sarı'ya boyandığı sanılmaktadır.
Bu tanklar taret numarası taşımamakla birlikte, yanlarında gövdelerinin
bitiminde bölüğün simgesi olan 2 rakamı ve bir paralel kenar bulunmaktaydı.

KAYNAKLAR

Chamberlain, Peter, Encyclopedia of German
Tanks of World War Two. (London: Arms & Armor Press, 1993)
Culver, Bruce, Panzer Colors Vol. 3 (Carrolton: Squadron/Signal Publications,
1984)
Culver, Bruce, Tigers In Action (Carrolton: Squadron/Signal Publications,
1989)
Guderian, Heinz, Bir Askerin Anıları Cilt:2 (İstanbul: Baskan Yayınları,
1983), pp.67-68
Hart, B. H. Liddel, Hitler'in Generalleri Konutuyor, Cilt-2 (İstanbul: Kastaş
Yayınları, 1996)

---